Rozdział XXXIII

 Kilka godzin później

       Shona Kou zdjęła bez pośpiechu kurtkę, znajdując się aktualnie w salonie apartamentu Seiyi oraz Usagi . Poczucie ulgi, które wypełniło jej wnętrze, sprawiło, iż tryskała szczęściem i wyściskałaby wszystkich. Księżyc świecił wysoko na niebie, dodając jej odwagi, a jednocześnie sprawiając, że czuła się bezpiecznie. Nareszcie bez wątpliwości, niedopowiedzeń, a przede wszystkim bez poczucia bycia obcą dla najważniejszych osób w jej życiu. Sama myśl o rodzicach wprawiała ją w nieopisaną radość, tylko jak miała teraz zakomunikować, że wróciła?

Rodział XXXII

Nie, nigdzie nie zniknęłam;) Pochłonęła mnie przeprowadzka, ale już jestem.
Co do rozdziału, obiecałam sobie, że nie będę w BZP ingerować magię itp, ale uznałam, że Shonie jako córce tej Usagi i tego Seiyi, to się po prostu należy :) Zapraszam.

Rozdział XXXI

Po pierwsze niesamowicie się cieszę, że odezwała się do mnie Tysia :D Cudownie, że po tylu latach jeszcze pamiętasz, że w ogóle istniałam. A może też coś dla nas napiszesz? ;)

Po drugie, wreszcie uporałam się z przepisaniem. Długa przerwa, ale rozdział też nie jest krótki. Zapraszam ;)